woensdag 23 december 2009

morgen zesde hartecho

Morgen is het weer zover. Na exact vier maanden krijgt jongste haar zesde controle van het hart. Jongste is geboren met een hartafwijking (het volledige verhaal volgt een ander keertje) en op dag 5 van haar bestaan gedotterd om de vernauwing aan haar aorta hartklep op te heffen. Deze ingreep is heel goed gelukt, en sindsdien houden ze het klepje heel goed in de gaten. Vanaf juli is de staat van het klepje stabiel en daarom is in augustus bij de controle besloten dat ze eind december weer pas terug moest komen. Morgen dus.

Na die laatste controle in augustus heb ik het hele gebeuren ook los kunnen laten en van haar kunnen genieten zoals bij de andere kinderen. Ik ervaar het leven ook als heel gewoon. Natuurlijk denk ik er wel elke dag aan, maar het gaat gewoon heel goed met jongste. Ze ontwikkelt zich goed, eet goed, heeft een normaal slaap- en eetritme en zit met haar gewicht en lengte boven de gemiddelde curve. Gelukkig hebben ze ons ook verzekerd dat er niets acuuts zal gebeuren. Als er verslechtering optreedt dan gaat dat heel langzaam en dan zal je dat gaan merken aan aspecten als: sneller moe worden, minder goed eten, meer slapen enzovoort. En tot op heden heeft ze nog geen van deze verschijnselen, dus we gaan morgen ook vol vertrouwen naar de controle.

Tijdens de controle wordt ze gemeten en gewogen, krijgt ze heeel veel plakkertjes op haar borst voor een hartfilmpje en dan krijgt ze een hartecho, waarbij ze heel goed de werking van het hart en haar klepje kunnen analyseren. Eén waarde is van groot belang namelijk de snelheid waarmee het bloed door de klep wordt gestuwd. Hoe hoger deze waarde des te erger de vernauwing. Toen ze in mei gedotterd werd had ze een waarde van 110 (erg kritisch), en nu heeft ze dus sinds juli een waarde van 30. Als deze waarde 70 is moet er weer ingegrepen worden. Hopelijk eerst weer dotteren, maar er zal ook eens een nieuw donorklepje moeten komen...

B. en ik hebben ook besloten dat oudste morgen mee naar de controle mag. We hopen dan dat hij meer zal begrijpen van wat er met jongste is en daardoor beter voorbereid zal zijn als ze voor langere tijd zal moeten worden opgenomen. Ofwel de aortastenose van jongste moet een normaal aspect van ons gezinsleven worden zodat iedereen zo goed mogelijk voorbereid is en het als een normaal gegeven zal gaan beschouwen. Is voor iedereen prettig! Dus op naar morgen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

¾