zondag 10 januari 2010

begin van het einde

Nee, dit is niet het begin van een opsomming van mijn goede voornemens voor 2010, maar een vervolg op het logje wat ik hier gisteren heb geplaatst over O. zijn potje avonturen, vuurwerk en slapen. Helaas heeft het een vervolg want het gaat niet zo goed met zijn slaapgewoonten.

Gisteravond werden we al afgestraft voor het feit dat we O. twee avonden geleden 's avonds op de bank hebben genomen omdat hij niet kon slapen en bang was voor het vuurwerk. Als je het zo opschrijft klinkt het allemaal heel erg legitiem. Maar ja gisteren wilde hij dus ook niet slapen en hebben we zeker drie kwartier voor zijn deur de wacht gehouden. Om 24.00 middernacht hebben we hem niet wakker gemaakt maar werd hij een half uur later zelf wakker waarna hij pas twee uur later weer in slaap zou vallen. Benjamin en Luc hebben we wel wakker gemaakt en die wilden om 1.15 weer zelf naar bed. Wij gingen daarna ook naar bed en O. ook, maar O. wilde natuurlijk niet. Terwijl ik jongste in bed lag te voeden, lag B. voor het bed van O. op de grond te waken. Echter, B. was bekaf en viel op de grond in slaap en kwam om 2.00 richting ons bed waar hij in bed dook. Ik legde B. in het ledikantje naast ons bed, kroop in bed, deed de lichten uit en draaide mij nog eens lekker om. En toen hoorde ik echt héél erg stil wat gestommel. Ik bewoog niet en deed net of ik sliep maar het kleine lijfje, wat ik vanuit mijn ooghoeken in de gaten hield, verschoof langzaam in de richting van ons bed, aan de kant waar B. ligt te slapen.

De schim bleef minutenlang aan het bed staan terwijl B. licht snurkte. Toen wat meer gestommel en O. kroop over het hoofd van B. heen om zich tussen ons in te nestelen. Ik dacht "oei wat moet ik doen, hier komen problemen van". Ik koos voor de weg met de geringste weerstand en ging verder met doen alsof ik lekker sliep. Mijn plan was om hem terug in bed te leggen zodra hij in slaap zou zijn gevallen. Echter, ik vrees dat ik eerder sliep want twee uur later werd ik wakker van een lijfje dat opeens rechtop zat. Ook nu liet ik mij van mijn zwakke kant zien en zei dat hij moest gaan liggen en slapen, en dat deed hij nu dus wel! In de ochtend werden we wakker toen O. om 7.00 ging kijken of zijn zusje ook nog sliep.

En vanavond wilde hij ook niet naar bed, terwijl hij toch echt heel erg moe was. Eerst heeft B. een half uur de wacht gehouden naast zijn bed, en daarna ik nog ruim een uur. Toen ik daar een half uur stond dacht ik echt dat O. sliep, maar toen kwam oudste van zolder naar beneden en riep bij het trapgat vanaf de eerste verdieping dat hij zijn zaklamp kwijt was, en toen hoorde ik weer die zachte mollige dreumesvoetjes over het laminaat gaan. Een half uur later nam B. de wacht over en 10 minuten later sliep hij eindelijk. Ik verbaas me erover hoe koppig en volhardend hij is, hij zit echt met de armen over elkaar heen stug voor zich uit te kijken vechtend tegen de slaap. We wilden de jongens vroeg in bed hebben omdat ze echt doodop waren van het nachtelijk avontuur, maar dat is dus niet helemaal gelukt .... Tips zijn van harte welkom ....

P.S.: oh ja bijna vergeten: ik wens iedereen een heel goed en gezond 2010 toe!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

¾