woensdag 6 januari 2010

dokter hier, dokter daar

Gisteren moest jongste naar het Consultatiebureau. En aangezien L. die ochtend twee boterhammen naar binnen wist te werken, dachten wij "die kan wel weer naar school". Dus ik zonder kids (B. had O. al op het kinderdagverblijf afgezet) naar het CB. Ik was natuurlijk weer te laat weggegaan waardoor ik die 2.0 km hollend achter de wandelwagen heb afgelegd. Op het CB liep het zoals altijd lekker uit. Toen ik uit de "behandel" kamer kwam, hoorde ik de secretaresse zeggen "ja die is hier nog, ik zal het doorgeven". Ank, zo heet de secretaresse, kwam naar mij toe en zei: "ik moet doorgeven dat L. ziek is en opgehaald kan/wil worden". Dus ik met de daar dienstdoende telefoon (mijn mobiel is stuk (ben nu dan ook van iedereen haar of zijn 06 nummer kwijt)) naar B. bellen wat er precies aan de hand was. Maar hij wist verder ook niets. Dus ik, als de bliksem B. aankleden, inmiddels had ik het loeiheet, en ik hoopte dat Luc niet weer overgegeven had, snel B. in de wandelwagen gesnoerd en in een hoog tempo naar school gelopen (weer zo'n 2 km).

Op school zat L. bleekjes achter de computer terwijl de rest van de kinderen naar buiten ging. Gelukkig bleek hij niet overgegeven te hebben (dat zou ik heel vervelend voor hem gevonden hebben), maar was hij die ochtend heel erg hangerig en huilerig geweest. Samen met L. heb ik toen kleine B. bij het Kinderdagverblijf afgeleverd alwaar O. niet blij was met het feit dat ik alleen met L. weer de voordeur uitliep. Nu met L. aan de hand de 1 km naar huis lopen (inmiddels heb ik in het totaal al 5 km gelopen). Ik had de hoop, met L. op de bank, nog wat te kunnen werken, maar dat is niet meer gelukt. Na de boterham (waar hij maar een paar happen van gegeten heeft) zijn we naar bed gegaan en heeft hij 2.5 uur geslapen (en ik 1 uur, heerlijk ...). Nadat hij wakker werd zijn we naar de huisarts gegaan (1.5 km lopen). Ik vertrouwde het namelijk gewoon niet. De afgelopen dagen gaat het af en aan met zijn energieniveau en eetlust, hij ziet heel bleek, hij knapt gewoon niet op en ik vind dat hij over het algemeen dus frequent moet overgeven.

Bij de huisarts wordt geconstateerd dat het gewoon een virusje is en dat het bij hem dan op de maag/darmen slaat omdat dat zijn zwakke plek is. Zo kan het bij andere kinderen oorproblemen veroorzaken. Gelukkig niets ernstigs dus en verlieten we om 17.20 het pand. Toen via het Kinderdagverblijf en de buitenschoolse opvang B., O. en jonste opgehaald en met de bolderkar aan één hand, de maxi-cosi aan de andere hand, de 1.5 km weer door het donker naar huis geslenterd. Ik denk dat ik er ongeveer wel een half uur over gedaan heb omdat O. wilde lopen maar natuurlijk van niemand de hand wilde vasthouden en ook de bolderkar niet wilde trekken. Dat laatste is niet bevorderlijk als je, naast een lamme arm (door het dragen van de maxi-cosi), ook nog eens een hongerklop krijgt.....

En vanochtend bij het opstaan, dacht ik "hoe kom ik toch aan die spierpijn ...?". Blijkbaar toch wat meer bewegen in 2010 ...., oei, dit klinkt toch wel als een voornemen voor 2010!

1 opmerking:

  1. Ik ben onder de indruk... Hier is alles gelukkig net iets te ver om te lopen, behalve de glasbak en de brievenbus.

    BeantwoordenVerwijderen

¾