donderdag 7 januari 2010

dom, dommer, domst



Vandaag werd ik gedwongen een ochtend buiten te vertoeven. Nadat ik de kids op de desbetreffende adressen had afgeleverd om thuis eens stevig te gaan freelancen kwam ik bij onze voordeur tot de conclusie dat de voordeursleutel echt niet in mijn jaszak zat. Een minuut daarvoor had ik op de hoek van ons plein de buren in hun auto zien wegrijden, ik heb nog even bij hun aangebeld, maar helaas konden zij mij dus geen kopie van onze huissleutel overhandigen. Toen door de glibbersneeuw naar het huis van mijn broer, 1 km verderop, gelopen. Helaas ook zij waren niet thuis, daar ging mijn ochtendje stevig aanpakken.

Je voelt je dan toch echt wel een beetje "ontredderd", het is koud, je hebt geen sleutel, geen geld en ook geen mobiel op zak. Voordeel is dat ik weer bijgekletst ben met twee vrouwen uit de buurt. Eén buur"t"vrouw is bijna uitgerekend, en was dus nog niet bevallen, wat ik eigenlijk wel vermoedde. En de andere buur"t"vrouw bood een luisterend oor, een telefoon, warme koffie en een stroopwafel en leende me ook nog eens tien Euro. Nadat ik B. eindelijk te pakken kreeg deelde hij mee dat hij om 13.00 weer thuis zou kunnen zijn. Ik had dus nog wat tijd te doodden, en slibberde de 1.5 km weg naar het dorp. Hier scoorde ik een warme bak thee bij een bank door een bankrekening te openen voor onze jongste spruit. Dit nam toch zeker een uur in beslag omdat ik natuurlijk ook veel interesse in andere producten had (waaronder een mobiel, want die moet er nu echt komen, zie ook mijn verhaal van eergister). Daarna, bij bakker bart koffie met een tosti pesto mozzarella gegeten en toen alweer op weg naar huis, waar B. me op de fiets inhaalde. Ik mocht zijn fiets lenen zodat ik eerder thuis kon zijn om mijn borsten eindelijk leeg te pompen. Kortom, ik heb vandaag mijn portie beweging en frustratie weer ruimschoots gehaald.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

¾