donderdag 3 juni 2010

verzuring ...mag niet z(e)uren, doe het toch!


Je hebt van die dagen, dat het gewoon helemaal niet loopt. Gisteren had ik zo'n dag. Er gebeuren allemaal kleine dingen die mijn humeur beetje bij beetje doen verzuren. En als je verzuurd bent heeft dat ook zijn uitwerking op de kinderen en dan weer omgekeerd natuurlijk. Een vicieuze cirkel die met moeite te doorbreken valt, heel vervelend vind ik dat. Hieronder één zo'n akkefietje uitgewerkt en 100x vergroot!

Gisterochtend, ging ik naar de apotheek om iets te halen voor een open brandblaar op mijn arm die helemaal niet groot is maar nu toch wel begint te irriteren. Dus toen ik de jongens na school gebracht had en bij de bakker was langs geweest, ging ik naar de apotheek. Fietsje parkeren, O d o eruit tillen, B e r b e r vanuit fietsstoeltje in draagzak proppen en dan naar binnen (dit is dan de 3e keer die ochtend dat ik dit ritueel uitvoer). Dan een lange tijd in de rij staan. Oh ja, je moet nog even weten dat ik die dag ervoor ook al bij de apotheek was langsgeweest voor een middeltje en dat er toen ook een lange rij stond en ik er toen maar ben uitgestapt om de jongens op tijd van school te halen. Tussen twee haakjes: dat van die jongens ophalen was niet de werkelijke reden, de waarheid was dat ik een man vooraan in de rij hoorde zeggen dat vrouwlief niets binnenhield en hij daarom een middeltje tegen uitdroging wilde, waardoor ik dacht laat ik maar weg gaan voordat ik ook met dit virus wordt besmet. Van dergelijke acties en gedachtes baal ik dan weer, omdat ik merk dat ik nog lang niet van die emotofobie genezen ben, en dat heeft dan ook weer zijn effect op mijn humeur. Dus toen ik gisteren voor de tweede keer in de rij stond, vond ik mijzelf een watje dat ik die dag daarvoor de deur was uitgelopen... Maar nu terug naar de lang wachtrij. Na een tijdje was ik aan de beurt, ik vertelde wat ik zocht. En kreeg als antwoord dat ik het beste via de huisarts een zalfje kon regelen, dat was de beste remedie, andere dingen zoals verbandje dit of ander middeltje daar waren lang niet zo effectief.... Tja, was ik gisteren dus maar in die rij blijven staan dan had ik nu dat middeltje gehad. Kortom, ik kon weer op de fiets naar huis, daar de huisarts bellen om vervolgens aan het einde van de ochtend het zalfje op te halen.

Kortom, op een dergelijke dag maak ik werkelijk van een mug een olifant. Normaal doe ik echt niet moeilijk over zulke dingen, maar op een dag, zoals gisteren, blaas ik alles zo'n 100 keer op! Erg vervelend, want de dag was nog erg lang en dan helpt een dergelijk humeur je nou niet bepaald bij. Gelukkig is die dag teneinde en is er vandaag weer een nieuwe mooie zonnige dag, en wijd ik mijn humeur van gisteren maar aan een wisselende hormoonspiegel.

P.S. de aardbeien en slagroom op bovenstaande foto deden mijn humeur gisterochtend gelukkig een paar graden "verzoeten".

7 opmerkingen:

  1. Jammer zo'n dag. En dat met zo mooi weer! Geniet vandaag dan maar des te meer!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lekker die aardbeien, mét slagroom. Zeker als ze ook nog op zo'n vrolijk tafeltje staan (-;

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Soms heb je van die dagen ;-) maar aardbeitjes zijn dan een hele goede remedie !! Lekker hoor :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. maar gelukkig is gisteren inmiddels vandaag geworden. Gaat het al weer wat soepeler allemaal?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een eerlijk blog weer.... en ja, dat hebben we allemaal (toch?) wel eens. Ik kan soms ook zo kortaf doen. Daar hoeven niet eens allerlei dingen voor mis te gaan. Alleen vermoeidheid volstaat al ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Inderdaad frustrerend zo dag. Die aarbeien maken het vast weer een beetje goed. (Enne... dat van uit die rij stappen begrijp ik helemaal).

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een gedoe inderdaad! Dat soort dingen is ook wel vervelend, dus alle begrip dat je baalde.
    Gelukkig dat de aardbeien hielpen.

    BeantwoordenVerwijderen

¾