maandag 16 augustus 2010

twijfel...

Ik zit al een hele tijd niet zo lekker in mijn vel. Voel me geen goede moeder, geen goede partner, geen goed huisvrouw, geen goede vriendin, geen goede zus, geen goede dochter, geen goede schoondochter, geen goede freelancer, geen goede ..... (vul zelf maar in). Met als resultaat dat het aantal logjes per maand steeds verder afneemt. Je zou kunnen zeggen dat je juist in "slechte" tijden "voer" genoeg hebt om over te schrijven. Maar bij mij werkt dat niet zo. Ik zou wel heel veel kunnen schrijven over hoe ik mij nu voel of waarover ik mij frustreer, maar wil jullie 1. niet opzadelen met humeurige logjes en 2. durf ik sommige dingen alleen in volledige anonimiteit te schrijven.

Ook al kunnen "bekenden" mij moeilijk vinden helemaal anoniem is deze blog niet. Ik gebruik de namen van mijn kinderen en plaats ook foto's van ons gezin. Ik heb ook altijd gevonden, dat ik voor niets of niemand geheimen heb. Ik ben wie ik ben, niet meer of minder. En iedereen mag weten wat ik doe, vind of voel. Echter, de laatste tijd heb ik wel enorm de behoefte aan een uitlaadklep om het een en ander kwijt te kunnen, om mijn hart te luchten, maar ook om waarden, normen, maatstaven te toetsen aan wat anderen over bepaalde onderwerpen vinden. Om mij heen zie ik blogsters met hetzelfde probleem die allemaal doeltreffende oplossingen hebben gevonden.

Daarnaast had ik 10 maanden geleden toen ik met dit blog begon als doel verslag te doen over de dingen van alledag maar ook over de creatieve projecten die ik van plan was te ondernemen. Van dit laatste is bar weinig terecht gekomen, wat ik erg jammer vind. Ik had namelijk graag wat creatiever willen zijn, ook omdat ik daar juist veel energie van krijg. Echter, zelfs met deze wetenschap, lukt het me op dit moment niet om daar tijd voor vrij te maken. In de avonduren ben ik vaak te moe om alles te gaan pakken, vinden of klaar te zetten of staan er huishoudelijke klussen op het "to-do lijstje", en de weekenden staan vaak nog in het teken van klussen op de zolder. Jullie zullen ook wel weten dat klussen met kinderen betekent dat er maar een kan klussen terwijl de ander met de kinderen bezig is. Kortom, dat project schiet mijns inziens ook niet genoeg op.

Kortom, eigenlijk heb ik even tijd voor mezelf nodig, voor bezinning. Nieuwe doelen te vinden, want ik wil eigenlijk niet op deze voet verder omdat ik nergens voldoening van krijg. Misschien moet ik wel stoppen met freelance werken en een vaste baan vinden zodat we het financieel ook wat stabieler hebben. Echter, parttime werk vinden in mijn beroepsgroep is niet zo makkelijk. Aan de andere kant kan ik met freelance werk een andere kant op gaan, maar dat vereist weer omscholing.... En tijd voor bezinning is er niet, maak ik niet vrij, omdat we druk met anderen dingen zijn...

Zo kan ik nog heel lang doorgaan. Erg veel twijfel op zowel persoonlijk als professioneel gebied. Eigenlijk bevind ik mij op een kruispunt (een zevensprong) en heb totaal geen idee welke kant ik op moet. Ik ga het hierbij houden. Het is beetje een raar logje geworden, een allegaartje, lekker chaotisch, maar ja, dat ben ik immers ook!

13 opmerkingen:

  1. Oooh meis... het is alsof ik mijn eigen verhaal lees. Enne ik heb dus geen doeltreffende oplossing gevonden. Wat kun je onrustig zijn he van al die vraagstukken die in je hoofd rondzoemen. Kwaad wordt je er af en toe van... Een slechte moeder ben je natuurlijk zowiezo niet en dat weet je zelf ook wel maar ik kan me voorstellen dat het af en toe zo voelt. Bij mij mist ook regelmatig de energie om leuke dingen met ze te doen en dan voel ik me mega schuldig terwijl zij zichzelf wel weer op een andere manier vermaken. Als je wat anoniemer tegen iemand die zich momenteel hetzelfde voelt aan wil praten dan weet je me te vinden. Enne GIRLPOWERR!! De zon gaat echt wel weer schijnen al heb je liever dat ie dat vandaag doet en niet pas morgen..

    groetjes,
    Ing (wensweb en twitter)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat je zeker bent is een goed MENS (al vind ik zelf dat je in alle andere categorieen ook heel hoog scoort!) Echt heel herkenbaar al dat getwijfel (vraag m'n echtgenoot maar), en het is ook altijd goed vooruit te blijven kijken, zolang je maar wel ook blijft genieten van het hier en nu, dan komt de rest ook wel goed. Ik ben in elk geval heel trots op je en blij dat je m'n vriendin bent!! X joze

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hé hopelijk voel je je snel terug beter in je vel, weet je welke weg je moet in slaan, ... Iedereen heeft wel eens zo'n moment! Al lijken mannen (naar mijn mening) er minder last van te hebben, pff. En inderdaad als je een onbekend luisterend oor wil mag je me gerust mailen! Soms is het wel eens nodig om een vrouwenbabbel te hebben zonder dat mensen er weer wat van gaan maken ... Veel succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo herkenbaar, en goed dat je dit zo even van je afblogt. Soms moet je even afstand nemen voor het juiste plaatje. Alles even op papier zetten of op je blog :-)
    Succes met je keuze's.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Kom maar op met die humeurige logjes, de schijn wordt soms erg hoog gehouden in blogland. Ik weet zeker dat er veel meer vrouwen zijn zoals, jij ... en ik. Je blog is heel herkenbaar, alleen lees ik waarschijnlijk andere blogs dan jij, want ik ben de blogsters met een oplossing voor dit probleem nog niet tegengekomen ;-).

    Het is een kunst en opgave (ik zeg het telkens weer tegen mezelf) om te leren kijken naar de dingen die je wel doet, in plaats van al die dingen die blijven liggen. Mijn motto is 'One day at a time'. Genieten van kleine, simpele dingen. Maar ja, de aard van het beestje, een mens wil zoveel. Vergelijkt z'n gazonnetje ook nog eens met dat van de buren.

    En een gezin, drie jonge kids, een verbouwing en een baan, petje af! Dat geeft maar kost ook de broodnodige energie.

    Een hele dikke virtuele knuffel van nog zo'n twijfelaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik vind het goed dat je het van je af schrijft. Hopelijk vind je snel weer wat balans in je leven. En mocht dat niet zo zijn, dat je dan in ieder geval kunt accepteren dat het gewoon ff niet lekker gaat. Sterkte / succes.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het van je af schrijven kan helpen he ...

    Sterkte, een dikke knuffel en hopelijk voel je je snel beter!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dat kruispunt....zoooo herkenbaar. Ik zat anderhalf jaar geleden ook in zo'n gevoels-crisis. Je wacht op iets wat komen gaat maar weet niet wat. Ondertussen voel je je minder en dat heeft weer effect op de rest...enz...enz. Een beetje een neerwaardse spiraal.
    Je bent misschien niet op en top, omdat je niet lekker in je vel zit, maar dat wil niet zeggen dat je 'slecht' bent! Misschien best goed even bezinnen, erover nadenken wat je graag zou willen, niet zozeer wat een ander zou willen dat je doet, of wat financieel het beste is....enz. , maar wat je ten diepste echt zelf zou willen (met je gezin natuurlijk). Datgene wat je hart heeft geeft je energie en ook de meeste kans van slagen. Het kost misschien wat meer tijd, maar een keer ben je op het punt waar je wilt zijn. Ik zit zo'n beetje halverwege die ommekeer ;-)

    Hée, weet je wat? Kom gezellig een keer een kop koffie/thee drinken ofzo.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Soms heb je van die periodes van twijfel en weifel, waarop niets lijkt te kloppen. Het fijne van die snertperiodes is, dat ze uiteindelijk vaak tot bloei van iets nieuws leiden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. @allemaal: Bedankt voor jullie lieve reacties en tips. Op de een of andere manier gaf het me rust te weten dat het voor jullie ook zo herkenbaar is ..., en ik weet ook dat het een fase is waar je doorheen moet! Nogmaals bedankt!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Liene,
    ik stuit net via via op jouw blogje en ik wil je zomaar een hart onder de riem steken. Je schrijft zo herkenbaar en vooral eerlijk. Je lijkt zogezegd echt jezelf en dat doen lang niet alle bloggers.
    En je hebt zo van die dagen hé.... heel erg herkenbaar! Ik heb ook 4 (jonge) kinderen en heb ook regelmatig van die ontevreden (niet definieerbare) dagen, niks lijkt te gaan zoals jij het wilt of bedoeld. Tot je iets hoort of leest van alle ellende op en in de wereld en je weer heel blij en dankbaar bent voor en met je eigen clubbie. Geniet vooral lekker van je kids!!!
    Sterkte en hou je haaks, Corrie

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Lieve Nicoline,

    Het klinkt heel herkenbaar....ook van een werkende moeder die parttime werkt....Misschien hoort het er nu even bij. Er wordt oook zoveel van ons gevraagd. Gauw weer eens bijkletsen en hou je taai.
    Liefs
    Minke

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat heerlijk om zo een herkenbaar stuk te lezen. Je bent niet de enige en ik hoop dat je je inmiddales alweer wat beter voelt. Succe!

    BeantwoordenVerwijderen

¾