dinsdag 12 oktober 2010

eens komt die dag dat ...

... je kind gepest wordt. Of misschien is het een geval van lekker even "klieren", een beetje "sarren". Ik weet nog niet wat het precies is, maar het feit is wel dat zoon vanochtend zijn groene winterjas van vorig jaar niet aan wilde. Op de vraag "waarom" antwoordde hij eerst met "Het boordje aan mijn mouw is kapot". Toen wij daarop antwoorden dat dat geen reden was om de jas niet aan te doen gooide hij zijn jas demonstratief op de vloer in de gang. Hij bleef jammeren dat hij zijn jas niet aan wilde, en wij negeerden hem maar een tijdje.

Totdat de jongens echt de deur uit moesten, en hij als enige nog steeds geen jas aan had. Ik zei tegen hem "Als je mij nu een goede reden geeft waarom je die jas niet aan wilt, wil ik er nog even over nadenken". En dus vertelde hij dat hij bang was dat "vriendje X" hem weer een snotaap zou gaan noemen, zoals vorig jaar. Ik had al zo'n vermoeden dat dit achter zijn weerzin zat ... en dacht dus snel na ... en antwoordde toen "Vandaag doe je de jas gewoon aan naar school, mocht X je weer een snotaap noemen, dan draai je je om en loop je bij hem weg. En dan bedenken we vanavond wat we verder doen". Natuurlijk vond hij dit helemaal geen goede oplossing, maar toch is hij met zijn groene jas aan naar school gegaan.

En nu voel ik me natuurlijk als moeder zijnde erg rot. Omdat ik hem toch met die jas de harde wereld van de basisschool in stuur, want je zult zien dat vriendje X hem vandaag wel een snotaap gaat noemen en hij dan heel waarschijnlijk met een trillip of huilend zal reageren omdat het blijkbaar hoog bij hem zit. Ik voel me ook rot omdat hij een goede reden heeft gegeven en dan alsnog de jas van mij aanmoet. De reden daarachter is, dat ik hoop dat vriendje X het dit jaar laat, om hem snotaap te noemen, dat hij het vergeten is. En daarnaast wil ik natuurlijk ook dat hij niet zwicht voor dit soort acties/pesterijen. Gelukkig kunnen we heel goed overweg met de ouders van vriendje X, dus het bespreekbaar maken zal geen probleem zijn.

Het rare is dus, dat we dit van vorig jaar weten en zoon er toen een beetje lacherig over deed, een plagerijtje... en misschien wel plagerijtjes die heen en weer gaan. Kan me de reactie van zoon namelijk wel een beetje voorstellen: een beetje lacherig doen en dan huppelend om de persoon heendraaien, en misschien wel een plagerijtje terugplaatsen. We hebben er toen daarom niet al teveel aandacht aan besteedt omdat zoon er niet zo mee "leek" te zitten en ook omdat vriendje X tot zijn beste vriendjes behoort. Als dit soort onderwerpen aan bod komen (meestal bij het avondeten of bij het naar bed brengen), gaan wij er altijd op in dat pesten en gepest worden niet leuk is. We bespreken de gevoelens die hiermee gepaard gaan en hopen hiermee dat zoon zelf niet gaat pesten en weet wat hij moet doen als hij zelf gepest wordt.

Maar afgaande op zijn reactie van vanmorgen lijkt het dus toch wat dieper te zitten ... en zullen we dus een ander plan van aanpak uit de kast moet trekken. Alle tips, adviezen en idee├źn zijn van harte welkom ...

-----------------------------------
UPDATE: Jammer genoeg heeft vriendje X (met 3 andere kindjes) hem gisteren weer voor snotaap uitgemaakt. B. zegt dan "maar ik ben toch geen aap, en snot is toch wit/geel". Onderweg van het KDV naar huis vertelde hij er dus over. Ik stelde toen voor om meteen even langs het huis van vriendje X. te lopen. Maar dat wilde hij liever niet... Thuisgekomen hebben we nog gevraagd wat we voor hem konden doen om dit probleem op te lossen, hij kon zelf nog oplossing aandragen. En dus hebben voorgesteld om de ouders van vriendje X te bellen om te vertellen wat er was gebeurd. B. vond dit een goed idee. Dus manlief belde de ouders en die antwoordde dat ze het met zoon zouden bespreken.

Vanochtend bij het jassen aantrekken wilde zoon eerst nog de zomerjas pakken maar bedacht zich toen en zei dat deze te koud was. Toen zei hij, dat hij de groene jas niet aan wilde. Ik heb hem er toen aan herinnert dat we gisteren de ouders van X hebben gebeld en dat zij het met X erover zouden hebben. "Oh, ja", zei hij. Daarna zei ik, we doen de jas vandaag gewoon aan, als X toch gaat roepen, dan zeg je "stop hou op" en vertel je het vervolgens aan de juf. Ik heb het heel stellig verteld ... en dat hielp.

Vanochtend bij school kwam ik de vader van X nog tegen en hebben we het er even over gehad. Toen wij gisteren belde zaten zij net aan tafel, dus ook een goed moment om het ter sprake te brengen. Vriendje X vroeg wie er belde, en de ouders brachten het op een hele mooie wijze: "dat waren de ouders van B. en die vertelde dat B. zo verdrietig was omdat hij vandaag op school gepest is, kinderen hebben hem snotaap genoemd. Heb jij dat ook gezien, weet jij wie hem zo genoemd heeft?". Vriendje X. noemde toen de namen van de andere kindjes werd toen een beetje stil en vertelde toen dat hij B. ook zo had genoemd (vind ik heel knap van X overigens). Toen zijn de ouders van X. nog verder op pesten ingegaan .... Ik vind het heel fijn dat zij het op deze wijze hebben opgepakt, en heb daar dus ook van geleerd. Nu moeten we dus even afwachten en kijken of het ook zijn uitwerking gaat hebben. Ik heb er wel vertrouwen in.

Ik ben heel blij dat we toch contact hebben opgenomen met de ouders, met wie we gelukkig op een hele goede voet staan. In eerste instantie was er twijfel moeten we dit wel doen! Er zijn natuurlijk wel ergere dingen dan voor snotaap uitgemaakt te worden. Het feit echter, dat er nu 4 kinderen bij betrokken waren en dat het "snotaap" item over de zomervakantie heen getild is, vonden wij belangrijk genoeg om actie te ondernemen en het proberen de kop in te drukken. Maar daarnaast willen we het "item" ook niet groter maken dan het is, want daar heeft op dit moment niemand baat bij.

... de afgelopen 24 uur heb ik heel veel handvatten, tips en adviezen gekregen vanuit allerlei hoeken. En dat is erg fijn... bedankt!

7 opmerkingen:

  1. he wat naar is dat. Ik kan me voorstellen dat je een rotgevoel erover hebt. Toch denk ik dat het wel goed is dat hij met die jas naar school is gegaan en dat jullie vanavond eventueel een oplossing bedenken. Hopelijk valt het mee!

    Vanmiddag maar een extra knuffel geven en zeggen dat je trots op hem bent dat hij toch gegaan is? Met groene jas?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een vervelende situatie, en dat om een jas.
    Kinderen kunnen zo hard zijn voor elkaar.
    Ik heb geen idee voor een plan, maar hoop dat het allemaal goed komt.

    Groeten Herma

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou ben ik zelf iemand die altijd op school gepest is en daar werd toendertijd niet opgelet en niets gedaan. Ik denk dat je al heel goed bezig bent dat je er op let en er ook mee bezig bent. Als je toch met de ouders van het "vriendje" goed gaat, zou ik ook iets even tegen die ouders zeggen, dan kunnen zij ook in een vroeg stadium al hun zoontje er op wijzen dat dat niet zo aardig is. En dan valt het misschien daarna allemaal reuze mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Knuffel, ook voor je zoon! Dat zijn van die momenten dat je moederhart breekt :o(

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh lastig dit. En ik begrijp het zo goed want weet nog dat oudste gepest werd. Dat doet zo'n zeer. Hoe ging het vandaag?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik las net dit http://www.sweetfineday.com/2010/10/bullies-are-cowards/ en nu bij jou. Die van mij zijn er (nog) te klein voor, maar ik werd op de middelbare school van 1e t/m 6e gepest ;-( Panisch was ik elke dag - tot ik nota bene op de couveuse-afdeling van mijn oudste kind, een van mijn pesters als co-assistent had! Alletwee moeder was het opeens "gezellig bijbabbelen", een bizarre situatie.
    Al met al denk ik dat de rol van de ouders cruciaal is. Een weerbaar kind op de wereld zetten, daar gaat het om. Want pesten, daar kom je - vroeg of laat - overal mee in aanraking.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mijn oudste is 2,5 dus ik heb nog niet met dit soort dingen te maken gehad. Geen briljante tips van mijn kant dus. Ik hoop natuurlijk dat hij vanmiddag van school terugkomt zonder dat er een woord is vuilgemaakt aan zijn jas. Mocht hij toch geplaagd zijn, tja, ik denk nu zelf dat ik ervoor zou kiezen om de jas niet meer aan te doen maar misschien zwicht je dan inderdaad te veel. Kortom, ik weet het niet, dus ik wens jullie dan maar alle wijsheid toe om er goed mee om te gaan.

    BeantwoordenVerwijderen

¾