zaterdag 23 oktober 2010

en een derde leven voor het ledikant ...

Zo kregen onze twee oude kledingkasten deze week een derde leven, voor deze week staat het ledikant op de lijst voor derde levens. De jongens hebben alledrie in het ledikant gelegen, en het ziet er nu echt niet meer uit. Het bed is helemaal door de jongens afgekloven en de verf is in die 7 jaar helemaal vergeeld. Vorig jaar rond deze tijd is O d o uit het ledikant gegaan en kon B e r b e r er dus in principe in, maar ik had toen niet de tijd en ruimte om het te schilderen. En dus ging B e r b e r van de wieg naar het logeerledikant van opa en oma. Het schilderen van het bedje stelde ik elke keer maar uit. Op een gegeven moment dacht ik ".... het heeft eigenlijk helemaal geen zin meer om het nu nog te verven", maar het idee dat ze nooit in het ledikantje heeft gelegen waar haar broers in hebben gelegen heeft me toch doen besluiten het bed te schilderen.

Dus vanmiddag maakte ik het ledikant grondig schoon met ammonia, ging er schuurpapier en nogmaals ammonia overheen en kreeg het ledikant zijn eerste laag met witte hoogglansverf. Ik verheug me erop dat B e r b e r eindelijk in haar eigen bedje kan slapen. Een bijkomend voordeel is dat de door oma gemaakte lapjesdeken dan ook beter uitkomt. Foto van eindresultaat volgt in ongeveer een week, schat ik zo ....


Vergeet ik toch bijna even de drie levens van het ledikant te vermeldden. We kregen het ledikant tweedehands van een vriend van man. Deze man had drie kinderen, twee zonen en een dochter. We kregen het ledikant in orginele staat, grenen en onbehandeld (dat was leven nummer 1). Omdat ik zelf een jaren zeventig/tachtig kind ben en dus opgegroeid met heel veel grenen om me heen, moest het bedje geverfd worden. En dus kreeg het bedje in het najaar van 2003 een likje witte verf. Oudste zoon sliep in het ledikant tot hij ruim drie jaar oud was. Zoon van 18 maanden (L u c ) verhuisde toen van een ander op de kop getikt ledikant (ook wit geschilderd) naar bovengenomed ledikant. L u c heeft in dit ledikant geslapen totdat hij bijna 3 jaar was, want toen moest O d o erin (ook rond deze tijd trouwens). En jongste zoon heeft er dus tot vorig jaar oktober in gelegen (dat was leven nummer 2), en nu mag B e r b e r  er dus in ....

x

5 opmerkingen:

  1. Prachtig hoor dit ledikantje. Ach B e r b e r kan er nog een hele tijd van genieten als ze tot haar derde er in mag slapen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het heerlijk knus als ze nog in een ledikantje slapen.
    Liv ging al naar een peuterbed toen ze nog net geen twee was. Haar broer "moest" erin en Liv kon al goed in een "groot" bed.
    We hebben haar toen uitgelegd dat ze er nooit zelf uit mag komen en dat heeft ze tot op de dag van vandaag ook nog nooit gedaan.
    Ik denk dat Rev zeker tot zijn derde in zijn ledikantje blijft, nu maar hopen dat hij er niet uit gaat klimmen. Het is namelijk een bengel..
    Berder en Rev zijn bijna even oud volgens mij dus Berder kan er toch nog zeker anderhalf jaar van genieten toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha, grenen is hier ook niet populair om dezelfde reden.

    Onze peuter van 2,5 ligt ook nog steeds in een ledikantje. Ze heeft zelf nog geen behoefte aan iets anders en ik moet zeggen dat het heel handig is dat ze zelf nog niet uit haar bed kan komen. Voorlopig laten we het dus nog even zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi vind ik dat, een ledikant waar elk van je kinderen in heeft/gaat slapen!
    Saxa

    BeantwoordenVerwijderen

¾