dinsdag 14 juni 2011

het voelt zoals het voelt ...




Ik probeer mijn leven zo te buigen, zoals de woorden hierboven. Deze drie peilers zijn op mijn leven - nu - van toepassing. Ik ben ervan overtuigd dat ze ook met elkaar samenhangen. Het lukt me steeds beter om vanuit dit perspectief te leven, maar er zijn dagen - zoals deze - waarop ik het moeilijk vind, ik er geen grip op heb.

Ik weet ook dat we uit een dal klimmen, maar vandaag voelt het niet als vooruitgang. Vandaag was ik verdrietig, ik ben het elke dag, maar vandaag nog ietsje meer. Ik mis mijn moeder, ik mis de persoon bij wie ik normaal uithuil, maar die er nu dus niet meer is. Ik baal van onze financiële onzekerheid. Nu heeft man nog werk, maar hoe ziet het er over een half jaar uit?! Eind maart blogde ik over een zure appel, ik kon er toen niet over bloggen omdat het toen nog twee kanten op kon, maar inmiddels kan het wel omdat we de zure appel in de week dat mijn moeder overleed voorgeschoteld kregen. Een zure appel die staat voor het faillissement van het bedrijf waar man in loondienst was. Gelukkig, wist man begin april nog een opdracht binnen te halen, en is het gelukkig mogelijk dat hij nu als zelfstandige aan deze opdracht werkt, maar 1 juni viel het doek, eindigde het contract bij de werkgever waarbij hij al die jaren met veel plezier heeft gewerkt, en een werkgever aan wie hij altijd zo loyaal is geweest. Nu ben ik ervan overtuigd dat deze gebeurtenis inderdaad nieuwe mogelijkheden zal bieden, maar vandaag zie ik dat niet ... zie en voel ik de situatie zoals hij nu is. Mis ik mijn moeder, zie ik de rotzooi in huis, de stapels was, de badkamer die een grondige schoonmaakbeurt nodig heeft, baal ik van de irritaties tussen man en mijzelf, baal ik dat mijn eigen opdracht nog niet af is, en dus nog niet uitbetaald krijg, baal ik van mijn tekortkomingen en mijn labiliteit, enzovoort, enzovoort ... En tegelijkertijd dat ik dit opschrijf, weet ik het ook weer te relativeren - nu gaat het even niet zo lekker, maar er komen heus weer betere tijden - ik moet niet zeuren en die zure appel gewoon wegslikken en me concentreren op de dingen die belangrijk zijn.


16 opmerkingen:

  1. Lieve 'Liene, je zeurt niet en dit zijn ook belangrijke dingen. Fijn dat het helpt om van je af te schrijven en houvast te hebben aan de drie woorden die je leven nu markeren. Hé, je bent ook 'maar' een mens. Menselijk. Ik wou dat ik een laatje had met daarin dé oplossing. Voor jou. Voor jullie. Ik stuur je een welgemeende, digitale superknuffel, om je te troosten en te bemoedigen. Heel veel liefs.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. het is goed om dingen soms van je af te schrijven, ook dat lucht op.
    sterkte met alles,

    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh wat rot allemaal, ik leef met je mee! Plof vanavond lekker op de bank met een feelgoodmovie, kop koffie en iets lekkers (liefst vet, zoet en met chocola), verwen jezelf verschrikkelijk, huil uit (kan heel goed met behulp van die movie), gooi desnoods iets kapot (niet iets waar je later spijt van hebt), en dan...... morgen weer een nieuwe dag met wie weet nieuwe energie en een klein zonnetje....
    Sterkte! Groetjes, Sacha (maarnietvangrijs.blogspot.com)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Balen, rot, ik weet niets te zeggen behalve dat ik met je meeleef. Virtuele knuffel dan maar? Dat is het enige wat in me opkomt. Hoop dat die knuffels hier een heel klein beetje helpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Rouwen mag en als het moeilijk gaat is het gemis nog zo groot. Vandaag val je en morgen sta je weer op, dat je dat zelf door hebt is heel belangrijk om er door te komen. Ik leef met je mee en vind het moedig dat je dit met ons deelt. Als jullie je draai een beetje gevonden hebben dan weet jet weer, toffe man, schatten van kids en een lieve mama voor altijd in je hart. Ik duim voor je en heel veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Soms is het ook allemaal veel; het verlies van je moeder wat je nog aan het verwerken bent; de onzekerheid over werk en dus financiën. Ik hoop dat je het hier een beetje van je af kunt schrijven. Ook ik leef met je mee, enne *knuffel*

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Beste Liene,
    Vervelend dat het gaat zoals het gaat, maar er worden ook de beste kansen geboren uit drempels die je moet nemen.

    Ik merk trouwens dat het voor mezelf werkt om uit een dal te komen door fysiek bezig te zijn, dus pak die emmer met sop, begin met je ramen / badkamer / tuin en keuken en terwijl je bezig bent kun je alles goed op een rijtje zetten.
    Dat frisse, glanzende huis aan het einde van de ochtend is dan maar bijzaak ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. He gats, wat een boel dingen om je zorgen over te maken. Logisch dat je dan niet lekker in je vel zit en niet veel kunt hebben. Maak het jezelf wat dat betreft niet te moeilijk hoor. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Een hele dikke knuffel, ook van mij. Rouwen doet zeer, heel erg zeer. En dan ook nog financiele onzekerheid... bah. Ik wens je rust in je hoofd. Wees maar lief voor jezelf!
    xx

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lieve Liene, heel erg bedankt voor je lieve reactie op mijn logje *smak*
    En als ik je verhaal hierboven lees weet ik zó goed wat je nu doormaakt. Zelfs als het bij mij 'al' 2,5 jaar geleden is. Het verdriet om en gemis van je moeder, de onzekerheid qua werk, de rommel in huis en de zorgen voor iedereen. Het lijkt en is soms zó groot. Maar meis, je zeurt heus niet! Het is ook niet niks.. Maar weet je, de tegenslag van werk kan ook weer hele mooie nieuwe uitdagingen opleveren. Dat is hier ook gebeurd en dat gun ik jullie ook zo. Het komt goed, echt, maar soms duurt het even. Houd vol en laat die tranen af en toe maar lekker even lopen.
    Vanaf hier een dikke virtuele knuffel terug!!

    Liefs,
    Nanna

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Sinds mijn vaders overlijden probeer ik te streven naar tevredenheid en niet zo zeer naar geluk en dat werkt bij mij (meestal). En ik blijf vinden dat er ruimte moet zijn voor verdriet, dus soms ben ik gewoon een dagje lekker verdrietig.

    En er staat bij ons altijd iets "leuks" voor over een tijdje op de planning, zodat we naar iets toe kunnen leven. Nu gaan we bijna kamperen!

    Succes en ik wens je voor morgen een tevreden dag toe!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Soms loopt het leven niet zoals we het willen. Ikzelf ging eind vorig jaar door een diep dal en ik ondervind daar nog elke dag de gevolgen van. Ik ga elke week naar een mindfulness oefengroepje en dat helpt me wel om de scherpe kantje ervan af te krijgen, maar evident is het niet. Hopelijk gaat het snel beter, krijgen jullie snel terug wat zekerheid en kan je ook het verlies een plaatsje geven. Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Nou dat is ook niet niks!
    Niet te streng zijn voor jezelf hoor,
    wees maar een beetje lief voor jezelf, dat kun je wel gebruiken.
    Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Heel veel sterkte en een hele dikke virtuele knuffel voor jou. En er komen betere dagen echt!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Wat dappper dat je dit verwoord. Leef met de dag. De zon zal weer schijnen. Dikke knuffel. Onderdruk jouw gevoelens niet, ook die horen erbij en is dus absoluut niet zeuren.

    BeantwoordenVerwijderen

¾