zondag 20 november 2011

twaalfde uur ...

x
... om meer grip op mijn gemoedstoestand te krijgen, ga ik sinds kort naar de haptonoom. Een beetje sceptisch was ik wel, omdat, toen ik zwanger van oudste was, zwangerschapshaptonomie heb gevolgd, en het toen nogal zweverig vond. Maar dat lag denk ik toen meer aan de persoon ... Na, enkele websites van haptonomen doorgespit te hebben vond ik iemand die mij wel aansprak. En zo had ik enkele weken geleden mijn eerste sessie. Zo'n sessie start met een kop thee en een gesprek en daarna mag je op de behandelbank gaan liggen. En daar lag ik dus, plat op mijn buik, nog steeds een beetje sceptisch of dit wel voor mij zou werken ....

Ze begon met het aanraken van mijn rug, en ik moest benoemen wat ik voelde. Na een tijdje ging ze over tot mijn linkerbeen. En opeens raakte ik heel erg geëmotioneerd, zo maar ... Ik weet niet waardoor en welke gevoelens er achter lagen, maar voelde me gewoon heel erg emotioneel, en dat vertelde ik haar ook zo. Toen ging ze nog eens mijn hele been af en eindigde bij mijn hiel, en daar voelde ik het net zo duidelijk als boven aan mijn been, zo raar ... Zij vroeg toen, of ik op dit moment "steun" in mijn omgeving ervaar ....

En ja, daar heb ik het op dit moment wel moeilijk mee, want de persoon die mij juist heel goed aanvoelde en op de juiste momenten steunde, die is er niet meer .... , en ik mis juist vooral die ongevraagde steun. En soms verwacht ik toch, vanuit mijn omgeving (lees verwacht ik van man), dat ze mij precies aanvoelen en mij die steun op maat verlenen waar ik zo'n behoefte aan heb. En als dat dan niet gebeurt, voel je je héél alleen. Poeh, wat een egoïstische verlangens.

In het afsluitende gedeelte van de sessie, kwam de haptonome nog terug op het aspect "steun", en zei dat je "steun" in hetzelfde licht moet zien als "geluk". Je moet, net zoals bij geluk, het niet laten afhangen van andere personen. Je kan/mag niet van andere verwachten dat zij verantwoordelijk zijn voor je eigen geluk, lees steun. Daarin moet je je eigen verantwoording nemen, en die vergelijking vond ik heel verhelderend ..., zo heb ik steun nog nooit bekeken ... Ik verwacht geen steun meer, maar zal er om vragen als ik het nodig heb .....

Bijna meteen, en in de dagen daarna, merk ik dat ik me lichter voel (ah, nu klink ik een beetje vaag ...), volgens mij zit ik bij deze haptonoom op de juiste plek.
x

P.S. Ik ben niet zo goed met woorden, en daarmee met het verwoorden van gedachtes, emoties en meningen. Maar, ik vond toch dat ik een poging moest wagen, ter meer omdat ik merk dat ik op mijn blog steeds meer persoonlijke onderwerpen vermijd, terwijl dit juist een emotionele periode is ...
x

19 opmerkingen:

  1. Perfect verwoord als je het mij vraagt. En wat een goede benadering van 'steun': ik heb het nog nooit zo bekeken, maar zo is het wel. Mooi inzicht. Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat heb je mooi opgeschreven!
    Wat heerlijk dat je een goede haptonoom hebt gevonden.
    Gaat je vast nog veel meer van die verhelderende inzichten brengen.
    Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De steun waar jij over schrijft heb ik na het overlijden van mijn vader van sommige mensen ook gemist en nam ze dat ook kwalijk.
    Ik wil echter niemand kwalijk nemen wat ik mis, want wat ik mis moet ik zelf zoeken.
    En inderdaad dan is erom vragen de beste manier.

    Schrijven was destijds mijn beste steun, inclusief de reacties die ik op mijn schrijven kreeg. En daarom is het heel fijn dat ik na maanden niet bloggen, weer voorzichtig aan het werk ben op mijn weblog.
    Schrijven, lucht op... geeft steun!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heel mooi verwoord, en omdat jij/de haptonoom de link legt met 'geluk', wil ik je wijzen op het interview met Leo Bormans, hoogleraar Geluk dat ik vermorgen hoorde. Misschien vind je er ook nog steun bij, hij klonk heel nuchter, net als jij in deze emotionele periode. Veel sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bijzondere ervaring. Ik hoop dat je er meer over schrijft, want ik vind het in ieder geval heel interessant. En fijn dat het je zo goed is bevallen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar, lieve Nicoline, heel herkenbaar. Juist van degene die heel dichtbij ons staan en van wie we het meest houden verwachten we dat ze impliciet wel aanvoelen wat we nodig hebben. Vanzelfsprekend, toch? En kan het soms heel frustrerend zijn expliciet te moeten benoemen en vragen, terwijl dit eigenlijk net zo vanzelfsprekend is. En ervaren we dat ze ons wel degelijk tot steun willen zijn en net zo veel van ons houden als wij van hen.

    Heel veel liefs en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik sluit me bij fienke aan. Je hebt het goed beschreven, ik voel met je mee... Sterkte, knuffel, eh.. Ik weet niet oed wat te schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. wat goed dat je dit aan durft te gaan en zo kan en wil delen!!!! knap hoor! succes ook nog.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. pluim! goed dat je dit wilt opschrijven, wie weet wat anderen er nog aan hebben. sterkte met doorgaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Mooi beschreven en dapper dat je het durft te schrijven. Sterkte de komende tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een mooi en persoonlijk logje.
    Ik snap je zo goed...
    Sterkte en dikke knuf
    X

    BeantwoordenVerwijderen
  12. ik vind dat je je heel goed hebt verwoord! Goed stukje, heel duidelijk ook. Volgens mij ben je heel goed bezig, jij.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik moest gisteren een paar keer denken aan je definitie van steun. Heeft echt indruk gemaakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ik vind je best goed met woorden! Sterkte! X

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Mooi, hoe je het beschrijft. En mooi dat je bij de juiste haptonoom terecht bent gekomen. Ik heb een paar jaar geleden ook erg veel gehad aan haptotherapie, het heeft me bewuster gemaakt van mezelf. Veel sterkte!
    Kus!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Poeh Liene,knap dat je dat zo op kan schrijven..ik herken wel iets.Alleen ik ben niet goed in woorden...dus ik maak/creeer.Ik vind je dapper !

    BeantwoordenVerwijderen

¾