zondag 1 januari 2012

warm ...

x

Zo'n twee uur geleden. Kindjes in de pyjama in de auto. Oudste twee op de voorbank, ik in het midden achterin, aan mijn linkerzijde B e r b e r en aan de rechterzijde O d o. De radio aan, het is lekker warm in de auto. Op de voorbank tellen ze de kerstbomen, en op de achterbank kijken ze naar  buiten. Slapen lukt niet. Eerst voel ik aan mijn linkerzijde een handje zoeken naar mijn hand. Ik leg mijn hand op haar schoot, ze brengt mijn hand naar dat plekje tussen schouder en wang en knuffelt mijn hand. Ik neem het moment in mij op en realiseer me dat ik het moment moet bewaren voor later, als ze groot zijn en hun eigen weg gaan, en ze hun liefde en warmte niet meer op zo'n directe manier zullen uitten. Even later pakt jongste zoon aan mijn rechterzijde mijn hand en legt deze in zijn schoot. Heel voorzichtig en zacht streelt hij mijn hand, je weet wel zo heel onbewust, maar ook zo heel vanzelfsprekend.

Nog geen minuut later is de betovering alweer verbroken. Dochter, is heel moe, vecht tegen de slaap, wil op schoot, maar dat mag natuurlijk niet, en besluit te huilen tot we thuis zijn. Als we de straat in rijden is iedereen nog wakker, binnen vertelt oudste dat hij 72 kerstbomen heeft geteld.

Een mooi einde van de eerste dag van het jaar, waar we het nieuwe jaar begonnen met slaperige kindjes in pyjamaatjes op de bank in de woonkamer, en eindigden met wakkere kinderen in pyjama's op de autobank. Een mooie afsluiting van een fijne middag bij mijn vader, waar we onder het oliebollen eten, keken naar het schansspringen, we vervolgens overschakelden naar een ander kanaal voor Wicky de Viking. En we met zijn allen moesten lachen om de flauwe grapjes. Mijn vader vervolgens de aardappels schilde, die B e r b e r één voor één de pan in liet glijden, voor de andijviestamppot. Gelukkig een hele ander einde van deze eerste januari, dan vorig jaar toen mijn moeder aan het begin van de avond moest worden opgenomen met hartproblemen. Met het jaar 2011 kwam het niet meer goed. Maanden keek ik uit naar 2012, maar toen het einde van 2011 naderbij kwam, keek ik niet meer uit naar het nieuwe jaar, want met het verstrijken van het jaar, lijkt ook de afstand groter te worden....

Ik ben heel blij met dit warme begin van 2012.


8 opmerkingen:

  1. Wat een mooi en ontroerend logje. Koester die momenten. Alles gaat voorbij en toch ook weer niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een emotionele maar mooie blog, ik hoop dat jullie een warm en mooi 2012 mogen hebben!

    lieve groet!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zéker een warm verhaal. Mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi en ontroerend logje. Ik hoop dat 2012 een fijn en warm jaar voor je mag worden/blijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Prachtig, je ontroert me. Ik wens je een fijn en vooral warm 2012 samen met je mooie gezin!
    -X-

    BeantwoordenVerwijderen
  6. heel goed om zo te genieten van die kleine dingetjes! mooi hoor....

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Maar 1 weekje weg geweest, wat heb je veel geschreven. Ik bedacht dat ik bij je mooiste log een reactie zou schrijven. En dit is hem!

    Warm gevoel met de kindjes. Maar vooral....
    Met het verstrijken van het jaar... de spijker op z'n kop! (mijn gedicht van 18december geeft mijn gevoel daarbij ook weer)

    Een heel goed 2012 voor jullie
    Lfs Nicolle

    BeantwoordenVerwijderen

¾