maandag 13 februari 2012

middelste zoon uitgelicht ... (aardje naar zijn vaartje)

x
Middelste zoon is echt een vaderskind, vanaf het begin, of vanaf het moment dat hij met negen maanden besloot geen borstvoeding meer te willen. Hij moet niets van vrouwen hebben en is idolaat van zijn grote neven. Op school trekt hij zich op aan jongetjes die altijd wat ouder zijn. Een stoer jongetje, maar met een heel klein hartje. Meisjes, knuffelen en kussen, hij moet er niets van weten, wil alleen met zijn vader knuffelen en draait zich snel om als man en ik elkaar een kusje geven.



Dat ie een klein hartje heeft merkte we toen hij naar de basisschool ging. Hij keek er al maanden naar uit, maar toen het eenmaal zover was, en de nieuwigheid er vanaf was, was het heel lang, dat ie 's ochtends huilend afscheid nam. Toen zijn zusje een half jaar later werd geboren, en gedotterd moest worden, had hij het er ook moeilijk mee, hij wilde het hele gezin gewoon lekker thuis. Blijkbaar heeft ie het niet zo op veranderingen en onverwachte dingen, en dat vind ik eigenlijk ook helemaal niet gek, ik heb het daar ook niet zo op.

En zo begon deze tweede zoon, het vaderskind ;-), twee weken geleden in een nieuwe klas, en juist op die dag, die ochtend was zijn papa niet thuis, omdat deze 's nachts was afgereisd naar Rotterdam omdat zijn vader was overleden. Toch ging het in deze week best goed, en was de sfeer ontspannen en niet gestresst. Totdat we die vrijdag, na de begrafenis en de koffietafel rond 18:30 in de auto stapte om door de sneeuw naar huis te rijden, en L u c overvallen werd door een migraine aanval. Het begon met "ik heb zo'n pijn in mijn oog". Manlief herkende het helemaal, want had als kind precies dezelfde verschijnselen, als het spannend was geweest ... Ik had zo'n medelijden met L u c, je zo ziek en ellendig voelen en dan nog niet in een bed kunnen liggen ...., maar in een auto die vanwege de sneeuwval er ook nog eens 2x langer over doet om thuis te komen.

Zijn maag en hoofd, zijn zijn zwakke punten. Bij verhoging, vermoeidheid of andere vorm van malaise, is het de maag die zich het eerste overgeeft. Het signaal zeg maar. Wij grappen weleens dat hij een Iers klepje (klep tussen maag en slokdarm) heeft, waardoor hij met het grootste gemak een glas ledigt (zet zijn klepje open), maar ook vrij snel overgeeft. Dit begon al in de kraamweek, hij gaf meteen al heel veel terug. Spuugdoekjes waren te klein, we gebruikten gastendoekjes, en als ik liggend voedde lag hij altijd op een handdoek en op bank lagen plaids en dekens die ik kon wassen. Allemaal niet erg, hij dronk tweemaal zoveel als hij moest, en loosde vervolgens de helft. Hij kwam altijd goed aan en zat qua gewicht boven de curve. En toen hij vast voedsel begon te eten, werd het teruggeven ook steeds minder.



Echter, dit jongetje is heel fysiek ingesteld en is door de jaren heen veranderd van een volle baby naar een heel mager kind. Al het eten wat hij binnen krijgt, heeft ie echt nodig. Hij is geen zoete kauw, zo slaat hij taart bijvoorbeeld altijd af. Dus elk grammetje extra kan hij gebruiken. In de tijden dat hij ziek is balanceert hij op het randje van ondergewicht. In september, zei de huisarts, dat ik maar eens het Internet moest afstruinen naar methoden om zijn gewicht te verhogen. Echter, bijna alle websites gaan over overgewicht.



En nu is hij dus weer ziek. Ik weet niet goed wat het is. Is het vermoeidheid? Of toch een buikvirusje? Is het de spanning van de afgelopen weken. In ieder geval ziet hij er heel ingevallen en pierig uit, en heeft hij weinig bij te zetten. Ik hoop maar dat ie weer heel snel opknapt!

x
x

17 opmerkingen:

  1. Wat kunnen ze zichzelf dan af en toe in de weg zitten he!
    Ik hoop dat hij gauw wat opknapt!
    En als je wat dikmakers hebt gevonden deel je ze dan? Hier ook 2 spinmagere mannekes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zoooooo herkenbaar! Inclusief migraine en dreigend ondergewicht. (Ik werk altijd met pap gemaakt van volle melk, dat gaat er aardig in.)
    Dikke knuffel voor het jong!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik werk ook graag met volle produkten,extra hapjes tussen door, om wat spek op de magere botjes der kinders te krijgen,(Zelf heb ik t juist niet nodig).En als hij echt vaak niet helemaal lekker is kun je wellicht eens naar de huisarts gaan om eens wat bloed te laten onderzoeken?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Niks zo vervelend als zieke kindjes!!
    Sterkte x

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Beterschap voor 't mannetje!
    Hier ook een ziek kindje op de bank. En in de omgeving ook een boel. Het zal dus vast niet enkel ontlading en spanning zijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Is hij ooit geprikt op antistoffen ivm coeliakie?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. He gats wat vervelend zeg dat ie zo weinig bij te zetten heeft als ie ziek is. Vind het advies van de huisarts trouwens wel heel raar: struin internet maar af????

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat leuk om wat meer te lezen over dit mooie kind. Een gevoelig jongetje dus, en dat werkt ook fysiek door. (Geen idee wat hij nú heeft natuurlijk, dat weet jij beter dan ik, dat bedoel ik niet.)

    Ik had ooit een meisje in mijn klas (middelbare school) dat dikker moest worden, en die at veel vanillevla, slagroom, marsen... Hoewel een mars niet echt fijn is als je niet van eten of van snoepen houdt.. Ik krijg er bij onze gespierde spijker ook geen slagroom in trouwens.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zielig inderdaad, die migraine, en dat onderweg... bah.

      Verwijderen
  9. Och och, mannetje ...

    en het toeval wil dat ik nu net het internet afstruinde over ondergewicht bij kinderen, onze roof is ook zo'n magertje en nu hij ziek is vliegen de kilo's eraf, dus echt zorgelijk ...
    de dokter zei dat hij eerst moest genezen van zijn longontsteking en dat we dan verder moeten kijken wat en hoe met zijn gewicht.

    Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ach, wat een schattig manneke! Gevoelsmatig ja. Hier ook een ukje. Ik hou je blog in de gaten voor eventueel goede tips. (vanillevla is genoteerd)

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Och,wat een troetel.Goh,jij schrijft wel leuk over Luc.
    Misschien is hij gewoon heel heel heel gevoelig..
    Als ik je blog zo lees dan is er toch wel veel gebeurd..veel veranderingen,gevoelige dingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik weet niet of ze bij jullie op school in januari ook Citotoetsen? Bij mij in de klas hebben kinderen daar ook geregeld een tijdje (spannings)buikpijn van.
    Een paar dagen thuis op de bank geven vaak al heel veel rust om op te knappen. Sterkte ermee en beterschap voor het lieve kereltje!

    Ps. Hier altijd kno klachten. Zo ook nu een midden in de nacht wachten tot de pijnstiller bij Rev zijn werk doet.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. De huisarts zei dat je internet moest afstruinen voor tips over hoe aan te komen? Die kan goed delegeren :)

    Mooi geschreven portret weer, van deze bijzondere zoon.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. @allemaal: dank voor jullie lieve reacties, tips en adviezen, ik ga ze uitproberen, en als ik nog iets nuttigs tegenkom of hoor, laat ik het jullie horen.

    @Ing: ik denk zelf dat ie geen coeliakie heeft. Zijn stoelgang is altijd ontzettend goed. Maar we gaan binnenkort wel een keer bloedprikken, dat is al eerder bij de huisarts ter sprake gekomen ...

    @Sillie en @Mrs. T. en @Judith: Ja, vond ik ook raar. Hij stuurde me wel door naar bepaalde voedingssites, maar juist op die websites niets te vinden over ondergewicht, alleen maar maatregelen te nemen bij overgewicht. Niet erg zinvol ...

    @Daan: Poeh longontsteking is niet niks. Ik hoop dat ie inmiddels al wat opknapt. Vaak heeft longontsteking ook nog een lange naloop. Heel veel beterschap! Ik hou me aanbevolen als je iets nuttigs met betrekking tot ondergewicht hoort ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  15. P.S. Oh ja, zoon is weer opgeknapt. Eetlust is nog niet helemaal OK, ... heeft een kop vol met snot. Dus ik denk dat het een combinatie van dingen is geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een mooi mannetje! Alsof je over mijn tweede kind (zoon)schrijft. Van a tot z herkenbaar, heb hem op dit moment ook weer thuis van school (ziek? iig buikpijn, misselijk)
    Hij is een poosje bij acupunctuur geweest. Gaf altijd wel wat verbetering. Het is nu eenmaal een gevoelig kind en alleen mama snapt hem volkomen.
    Groetjes een moeder van vier kanjers (Talitha)

    BeantwoordenVerwijderen

¾