vrijdag 7 november 2014

… de uitslag.

x
Inmiddels is het alweer een week geleden dat we de controle hadden. We zijn de hele week behoorlijk gespannen in afwachting van wat er uit het gesprek is gekomen; frequentie verhogen of een ingreep. Echter de uitslag kan ook pas over 2 weken zijn …

Die middag komt er post. De brief betreft een telefonisch consult voor donderdag 27 november na 12.00. Poeh, fijn een bericht, maar de uiteindelijke uitslag pas over 3 weken, nog een hele tijd in spanning afwachten dus.

Ik bel het ziekenhuis op want rond die tijd ben ik zelden thuis, i.v.m. het brengen van de kinderen naar school,  Ik krijg de assistente aan de lijn, en die zegt dat ik de gehele middag gebeld kan worden. Ik geef voor de zekerheid mijn mobiele nummer door. We ronden het gesprek af waarbij zij nog met nadruk zegt dat als ik word gebeld en op dat moment bijvoorbeeld in de winkel sta ik niet ter plekke het telefoontje moet aannemen maar dat ze me even later op een geschikt moment moeten terugbellen …

Ik informeer man, en zetten de activiteiten van de dag voort.


's Avonds als de oudste twee zwemtraining hebben en wij met zijn vieren aan het avondeten zitten,
worden we gebeld. Het is de cardioloog van dochter. Ik vertrek naar boven om ongestoord te kunnen praten. Zij verteld dat de aorta klep dusdanig lekt dat er ingegrepen moet worden, middels een klep plastiek of een klepvervanging via een Ross procedure. De oproep voor deze operatie vindt binnen 1 - 8 weken plaats. Als we de oproep krijgen wordt jongste de week erop geopereerd. Het voelt alsof ik onderuit wordt geschopt. Allerlei vragen komen op "hoe bereiden we dochter voor op een dergelijke zware operatie" en "hoe leggen we de jongens uit wat er gaat gebeuren, hoe vangen we ze op?" en nog meer van zulke vragen. Ik stel ze ook en de cardioloog verteld en legt nogmaals uit wat er gebeuren gaat. Ze stelt ook voor dat de oudste jongens op gesprek mogen komen, en zij dan vervolgens uit zal leggen wat er gaat gebeuren. Ondanks dat ik overvallen ben door het nieuws, ben ik erg blij dat de cardioloog nu vanavond belt en ons op de hoogte brengt. Het is een goed en prettig gesprek.

Als ik beneden kom, zit iedereen nog aan tafel. Man kijkt vragend maar ik kan op dit moment niets zeggen omdat ik nog niet weet hoe we het dochter moeten gaan vertellen … Na het avondeten brengen we de jongste twee naar bed, en tussen de bedrijven door breng ik man op de hoogte. Als de oudste twee thuiskomen besluiten we hen het te vertellen. 

We proberen het nieuws te verwerken, al het met al kan het betekenen dat dochter over 2 weken al geopereerd gaat worden …, we zijn daar mentaal en organisatorisch nog helemaal niet klaar voor. We moeten nu bedenken hoe en wie we gaan inlichten … En er staat een drukke periode voor de deur Sinterklaas, de verjaardag van middelste zoon, Kerst, alle activiteiten op school, hoe gaan we de opvang voor de jongens regelen, het is op dit moment erg druk bij man op zijn werk en ook de slingerfabriek draait op volle toeren … Heel veel te organiseren voor een operatie waarvan we nog niet weten wanneer die gaat plaatsvinden.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

¾