donderdag 18 december 2014

pre-operatief gesprek ...

x
De wekker staat vroeg. We moeten om 8.30 in het ziekenhuis zijn. Mijn schoonzusje belt om 6:45 aan en zal de jongens naar school toe brengen. We vertrekken iets na zevenen. Natuurlijk is er een file, maar melden ons om 8.25 bij de balie.

We mogen direct doorlopen naar de prikpoli. Oei, ik had er geen rekening gehouden, dat deze activiteit als eerste punt op de te doorlopen agenda stond. B. heeft er dan ook geen zin. We melden ons bij de prikpoli en dochter vermaakt zich aldaar met een grote reiskoffer met allerlei interessante laatjes.

Dan worden we opgeroepen. En B. werkt niet mee en is opstandig. Stiekem moet ik wel lachen, want dit kennen we helemaal niet van haar, want ze is altijd erg meegaand en nooit dwars. De afgelopen dagen was ze al erg druk, dus het valt wel te verklaren. Ze verstopt zich onder een tafel en zegt dat ze niet mee wil. We krijgen haar mee, en er wordt bloed afgenomen.

We lopen terug naar de eerste balie, en gaan in de wachtruimte zitten totdat we worden opgeroepen voor de verschillende gesprekken.


Eerst praten we met de zaalarts. Hij onderzoekt dochter, en informeert ons over de algemene gang van zaken. Dochter wordt helemaal goedgekeurd en ziet geen verdere obstakels dat B. morgen niet geopereerd zal worden.

Het tweede gesprek is met een verpleegkundige van de verpleegafdeling. Hij noteert allerlei praktische dingen, informeert ons over het Ronald McDonald huis, meet en weegt dochter, neemt een kweekje van haar neus af, controleert de bloeddruk en maakt een ECG bij jongste. B. houdt niet van het verwijderen van de stickertjes van de ECG want dat doet toch wel een beetje pijn en ze krijgt er van de grote rode vlekken van.

Dan zitten we wat langer in de wachtkamer en wordt B. na een kwartiertje bij de PlayStation opgehaald  door de pedagogisch medewerker. Deze laatste bereidt dochter voornamelijk aan de hand van een fotoboekje voor op de narcose, en mag ze oefenen door te blazen in het kapje. Ook neemt de pedagogisch medewerker ons mee naar de verpleegafdeling en mag B. op de weg er naar toe op knoppen drukken om deuren te openen.

Op de verpleegafdeling komend desinfecteren we alle vier onze handen. We lopen over de afdeling en B. kijkt heel nieuwsgierig alle kamer binnen. Ze wil ook heel graag weten waar de WC is voor als ze moet plassen. Ook lopen we door naar de IC, B. kijkt wel haar ogen uit, maar beangstigend is het niet, het ziet er ook niet veel anders uit dan een kamer op de verpleegafdeling, wel wat groter dan, maar ze ziet vooral de schermpjes van de tv/computer boven de bedden, en vraagt of ze ook een tv boven haar bed krijgt.

De pedagogisch medewerker geeft het advies om voor en na de operatie, hoe heftig dat misschien ook zal zijn, toch foto's van haar en de omgeving te maken zodat ze er zelf ook een beeld krijgt van wat er gebeurd is en het haar zal helpen om het na te vertellen aan bijvoorbeeld leeftijdgenootjes.

Dan praten we met de anesthesist, hij meldt ons dat we met zijn tweeën mee mogen naar de operatiekamer. Dit is nog niet gebruikelijk, maar wordt gelukkig voor dit type operaties steeds vaker getolereerd. Hij geeft verder nog het advies dat B. voorafgaand aan de operatie valium voorgeschreven krijgt. Dit zal het korte termijn geheugen bij haar wissen. Aangezien ze in haar leven vaker geopereerd zal moeten worden is het verstandig om haar hele verblijf zo "positief" mogelijk te houden. Ze zal zo'n 1 a 2 dagen op de IC liggen en heel waarschijnlijk wordt ze de eerste dag slapende gehouden. Ook zal het totale verblijf in het ziekenhuis zo rond de 7-10 dagen zijn, terwijl wij ervan uit waren gegaan dat dat rond de 5-7 dagen zou zijn.

Als laatste spreken we met de chirurg. Een prettig en duidelijk gesprek. We worden op de hoogte gebracht van de mogelijke complicaties. Hij vertelt ons dat gezien de staat van B. haar aorta klep een reparatie middels een "plastiek" niet aan de orde is en dat ze dus een Ross procedure gaan uitvoeren.

Als laatste onderdeel van het programma staat een gesprek bij de apotheek, en worden de medicinale gegevens uitgewisseld.

Rond half 1, zijn we klaar en gaan we richting huis. Alwaar we met zijn drieën thuis op de bank ploffen, en we ons langzaam voorbereiden op de avond als B. en ik na het avondeten weer richting het ziekenhuis zullen gaan voor de definitieve opname.


… dit bericht is geplaatst op 2 januari 2015.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

¾